Najświeższy materiał zdjęciowy zebrany przez sondę Cassini pokazuje fragmenty łuków pierścieni pyłowych rozciągających się przed i za księżycami Athne (2 km średnicy) i Methone (3 km średnicy). 

Nowe odkrycie wskazuje, że wpływ na to czy pierścień jest zupełny czy częściowy ma grawitacyjny wpływ pozostałych księżyców na cząstki pyłu. Oba księżyce znajdują się na orbitach rezonansowych - podobnie jak pozostałe pierścienie Saturna - regularnie zakłócanych przez grawitację sąsiednich księżyców.

Według Nicka Coopera, z zespołu obrazowania sondy Cassini, rezonans grawitacyjny jest odpowiedzialny za wiele struktur w pierścieniach Saturna. Mimas dostarcza takich regularnych zakłóceń powodując cykliczne przesuwanie się sąsiednich księżyców w obrębie łuków. "Gdy zdaliśmy sobie sprawę, że łuki pierścieni Anthe i Methone są podobne do tych powodowanych przez Mimasa, uznaliśmy, że może to być analogiczna sytuacja", mówi Cooper.

Materiał jaki buduje pierścienie tych dwóch małych księżyców może pochodzić z materii wybitej z nich przez uderzające mikrometeoroidy. Grawitacja Mimasa powoduje najpewniej, że nie rozprzestrzenił się on na cały układ Saturna.

Pierścień na orbicie Anthe zaobserwowano po raz pierwszy. Łuk Methone wykryto najpierw za pomocą urządzeń magnetometrycznych.